Arbuz w Polsce? Jeszcze 20 lat temu brzmiało to jak egzotyka. Dziś, dzięki zmianom klimatu (cieplejsze lata) i nowym odmianom, uprawa arbuza w naszym kraju staje się coraz popularniejsza i – co najważniejsze – udaje się! Nie ma większej satysfakcji niż rozkrojenie własnego, wyhodowanego od ziarenka arbuza, który jest słodszy niż ten ze sklepu.

Oto Twój przewodnik krok po kroku.

Krok 1: Wybór odmiany

To najważniejszy punkt. Nie kupuj nasion arbuza zjedzonego zimą (importowanego z Maroka czy Brazylii). Te odmiany potrzebują 120 dni słońca, których w Polsce nie mamy. Wybieraj odmiany przystosowane do naszego klimatu, o krótkim okresie wegetacji (70-90 dni).

• Złoto Wolicy: polska odmiana, żółta skórka, czerwony miąższ. Bardzo odporna.
• Rosario: bardzo popularna, plenna, wczesna.
• Janosik: miąższ żółty, bardzo słodki.

Krok 2: Rozsada (Koniecznie!)

Arbuzy są ciepłolubne. Nie można ich siać wprost do gruntu w maju, bo nie zdążą dojrzeć. Musisz zrobić rozsadę w domu.

• Termin: połowa kwietnia.
• Doniczki: użyj doniczek torfowych lub zwykłych P9. Arbuzy nie znoszą przesadzania i naruszania korzeni, więc torfowe są super (sadzisz z doniczką).
• Siew: Włóż nasiono na głębokość 2 cm do ziemi do wysiewu. Podlej. Postaw na najcieplejszym parapecie (min. 22-25 stopni).
• Wschody: Powinny wykiełkować po 7-10 dniach.

Krok 3: Sadzenie do gruntu

Do ogrodu wysadzamy dopiero po “zimnych ogrodnikach” (po 15 maja), gdy minie ryzyko przymrozków. Arbuz ginie przy 0 stopniach.

• Stanowisko: Musi być “patelnia”. Pełne słońce, osłonięte od wiatru.
• Gleba: Żyzna, przepuszczalna, bogata w próchnicę (kompost, obornik). Arbuz to żarłok.
• Agrowłóknina: Polecam wyłożyć grządkę czarną agrowłókniną. Podnosi temperaturę gleby (co arbuzy kochają) i zapobiega chwastom. Sadzisz roślinki w naciętych otworach.

Krok 4: Pielęgnacja

• Podlewanie: Arbuzy mają płytki system korzeniowy. Potrzebują wody, zwłaszcza gdy rosną owoce. Ale uwaga: nie lej wody po liściach (ryzyko chorób grzybowych, mączniaka). Lej pod korzeń.
• Nawożenie: Gnojówka z pokrzywy na start (azot), potem nawozy potasowe (np. z żywokostu) dla słodyczy owoców.

Krok 5: Zbiory

Skąd wiedzieć, że już?

1. Plama: Żółta plama od spodu (w miejscu styku z ziemią) jest intensywnie żółta.
2. Dźwięk: Puknij w arbuza. Głuchy odgłos (jak pukanie w drzwi) = dojrzały. Metaliczny = niedojrzały.
3. Wąs czepny: Mały “świński ogonek” (wąs) przy szypułce owocu zasycha i robi się brązowy. To najpewniejszy znak!

Powodzenia! Smak własnego arbuza wynagrodzi każdy wysiłek.